Wayange kungpur.

WARTAWAN AMPLOP.
Sore iki rama Semar nimbali putra-putrane Gareng, Petruk lan Bagong. Kanggone para putra Karang kedempel ya rada kaget mesthine saben seminggu sepisan diparingi wejangan kok iki lagi telung dina ditimbali. Bareng wis pada ngadep , rama Semar wiwit ngunandika.
"Ngene ya ngger, apa sebabe kowe kabeh dak timbali amarga ana warta sing ora ngenakake , ya iku ana sekolahan kang narik beya tanpa menehi keterangan sing ora jelas. Anggone narik sumbangan mau ora lelas juntrunge nganti lapor menyang wartawan, la iki . Yen nganti warta mau bener lan kabar mau klebu kalawarti , jenenge sekolah mau mesthi ajur, ora wurung ramamu ya katut ketiban awu anget. Kamangka aku wis ora kurang-kurang anggonku nyukupi prabeya apa bae supaya operasi sekolah bisa lancar ora narik sumbangan apa wae marang murid .KoweNala Gareng sing kajibah dadi pengawas sekolah kepriye, apa kabar mau bener ? Matura sing trawaca ngger , matura apa anane ngger aja ditutup-tutupi".
"Rama semar, adhiku Petruk lan Bagong, aku arep matur nanging panjenengan mengko sing paring kawicaksanan amarga kabeh mau ana ing asta panjenengan. Ngene, pancen bener ana sekolah sing narik sumbangan awit sekolah mau butuh biaya kanggo foto copy ijasah legalisir kanggo acara perpisahan lan liya-liyane. Kanggo murid sing ora mampu dibebasake nanging yakuwi suk yen nampa ijasah ya mung ijasah thok ora ana foto copy ora diwenehi map, dene kanggo acara perpisahan ya ditanggung bareng-bareng, saka murid ya kabeh mau kanggo murid. Dene biaya saka rama Semar, wis ana pose dhewe-dhewe apa rama wis kesupen? "
Rama Semar : O......ngono ta, dadi cekake ana wali murid sing salah paham ngono ta. Ora ngerti dodok selehe lapor wartawan, la wartawan ana lalonggaran supaya oplahe mundak lan korane dadi laris. Terus, kepala sekolah mau bareng ditekani wartawan, kepriye thole?"
Nala Gareng "Bareng wartawan mau teka ing sekolah, dijelaske bab sumbangan mau nganti tuntas...tas, lan si wartawan dipesen saupama ana walimurid sing lapor aja kesusu diamot ing korane kudu diklarifikasi dhisik, lan wartawan ya ngenggana.Dadi bab warta bab wartawan amplop mau ora bener kok rama. Ya mung saka keparenge kepala sekolah wartawan mau diparingi sangu kanggo tuku bensin. Pokoke bab sekolah mau dak anggep rampung , rama Semar ora sah menggalih sing ora-ora , pasrahna putramu Nala Gareng bab sekolah sing narik sumbangan , lan aku ya percaya karo laporane kepala sekolah sing dak bawahi lan aja ngendika wartawan amplop, wartawan isine amplop, mesakke wartawan sing nemahi seda siya-siya ing Bali ".
Rama Semar "Wis thole, aku percaya kowe ngger lan sing padha ngati-ati anggonmu nyambut gawe apa maneh ngenani dhuwit, wah rawan banget thole...... la kae ndara Abimanyu wis rawuh, ayo dipanembrama thole"
Gareng, Petruk lan Bagong :.....ayo rama".
Tancep kayon.

Kelas IX SMPN 2 Surabaya

PENGUMUMAN KELAS IX SMPN 2 SURABAYA.

INFORMASI BAGI KELAS IX TENTANG ACARA PELEPASAN /PERPISAHAN .
.Perpisahan dilaksanakan pada tanggal:18 Juni 2009.
.Tempat:diatas kapal :KRI MAKASAR . Senin tanggal 15 Juni 2009 seluruh kelas IX masuk sekolah pukul 07.00 .
.Setiap kelas IX wajib menampilkan atraksi bisa berupa musik, tari, drama dll.
.Untuk penampilan tersebut hubungi bapak Eddy Santosa, S.Pd(koordinator seni]
.Pendaftaran penampilan paling lambat tanggal 15 Juni 2009.
.Berkumpul disekolah pada hari Kamis, tanggal 18 Juni 2009 jam 07.00, berangkat
bersama-sama dari sekolah.
.Pakaian bebas rapi bersepatu, sopan .

PANITIA

Pengalaman nonton bal-balan

NONTON BAL-BALAN MEH KEDRAWASAN.

Pengalaman iki nalika aku nggendhengi bal-balan udakara tahun wolungpuluhan .Wong yen lagi gendheng,panatik apa bae mesthi ditindakake ora mikir apa kedadeyane.Nalika iku pertadhingan antarane PERSEBAYA mungsuh PSIS Semarang, sing pancen loro-lorone wis mungsuhan sajege PERSEBAYA dikalahake ing final kanthi gol tunggal Ribut Waidi.Jam loro awan aku wis antri karo anakku Antok sing saiki wis kerja lan saiki umure wis nyandhak 25 tahun. Nalika antri tuku karcis ya isih rada sepi, nanging bareng nuju pintu gerbang,e...ndadakno penonton wiwit uyel-uyelan angel diatur rebut ngarep. Ndeleng kahanan kang kaya ngono aku waspada, nanging wis kasep.Saka kiwa,saka tengen ngarep lan buri aku kedhesek jan sasat ora bisa ambegan. Anakku enggal dak gendhong aku nangis(wah jan gembeng tenan kok),lan sambat-sambat"anakku ....anakku ....anakku.....E kok bareng krungu sambatku mau lan kersane Gusti Allah,ana salah sijine penonton utawa petugas sing maringi aba-aba"minggir...minggir..." lan menehi dalan marang aku supaya maju tumuju tribun stadion Tambaksari Surabaya. Alhamdulilah ...slamet...slamet lan aku bisa nonton nganti rampung, lan bal-balan mau dimenangake PERSEBAYA 2-0.Saking senengku anakku dak tumpakke taksi lan ana seporter liyane sing nunut aku ya ora kabotan. Nganti saiki saupama ana bal-balan ing Tambaksari anakku mesthi nggodha, pak gak mirsani bal-balan ,sepi kok pak ......lan mesthi dak wangsuli ...ora arep mbelani bal-balan ora kepengin nonton bal-balan maneh....jian kapok tenan.Bareng riyaya, mulih ing desa crita karo dulur-dulur malah diguyu,dadi guyon, ibu luwih duka maneh iku ora nyenengke anak, nanging arep nyilakakke anak .....kapokmu kapan

Dhingklik sing isih dadi ganjelan

AH .....DHINGKLIK IKU

Saben budhal ngantor dhingklik iku isih ana .Saben mulih saka kantor ya isih ana, ora pindah saka nggone sakawit. Pancen jenenge bae dhingklik.....dudu jenenge kewan....dudu jenenge tanduran apamaneh jenenge wong kok ora tau tumon aku.Oleh wae ing pinggir gang ning mbok aja ngganggu dalane wong akeh ngono lo...Mesthine kowe ing jero omah apa ing ngendi kono ...ing pawon ya bisa.....ing teras ya bisa....malah ing ruang tamu ya ora dilarang.Mlebu apa'a kendaraan liwat kangelan ..kae lo....Yen dak pikir aku sing gendheng dhewe mikir barang sing jenenge dhingklik.Iki saupama lo....upama dhingklik-dhingklik mau ora ngganggu dalan lan ora gawe eleke kahanan, mesthi tambah asrining sesawangan ing gang iku.Lan kendaraan-kendaraan sing liwat, apa iku sepedamotor,becak,sepedaonthel lan kendaraan roda papat bakal lancar ora ruwet.Nanging pangangen angenku mung kandheg saupama.....saupama ...... ora ngerti kapan dingklik mau bisa tumata ing panggonan kang samesthine.
ah ..... dhingklik iku

Romo Semar nimbali putrane

ROMO SEMAR ...PUSING

Kaya biasane saben sore sawise padha mangan romo Semar nimbali putra-putrane:Nala Gareng,Petruk lan Bagong. Nanging sore iki romo Semar olehe nimbali sinambi nembang/dilagokake,lan putrane olehe matur ya ditembangake.Ayo ditirokke bareng-bareng.
S e m a r :Reng-Gareng ndang tutura Gareng, sekolahmu cah bagus pinter apa.
G a r e n g :Mo...kembang sukun...mo...kembang sukun anakmu mung pinter nurun.
S e m a r :.....? .....Truk.Petruk ndang tutura Petruk, sekolahmu cah bagus pinter apa.
P e t r u k :Mo...kembang tebu...mo..kembang tebu anakmu mung pinter mlayu.
S e m a r :.....? ....Gong -Bagong ndang tutura Bagong, sekolahmu cah bagus pinter apa.
B a g o n g :Mo...kembang gadhung...mo...kembang gadhung anakmu mung pinter ngetung.
S e m a r :.....?(ngendika rada gela,kanthi kebak kawicaksanan putrane diambungi, lan ngendika )." Gareng, Petruk lan Bagong kene anakku sing bagus.Apa sing kok aturke yen dak semak aku kok rada pusing .Sawise disekolahke lan saiki arep unggah-unggahan kapinteranmu kok nurun, mlayu lan ngetung . Ya ta ..thole muga olehku negesake kapinteranmu, romo ora kliru.Gareng sing mung bisa nurun, ateges nurun tuladha utawa tumindak sing apik .Bisa mbedakake endi sing ala lan endi sing apik.Mesthi bae sing apik ditindakake diamalake kanggo njaga jenenge sekolahmu, aja yen pas ulangan nurun, nyonto, ngrepek iku tumindak nistha, ngono ya thole.Petruk pinter mlayu, ngene ya thole, mlayu nguber ilmu kanggo sangumu ing donya lan ing delahan mengko.Aja wedi kangelan, jangkahmu isih adoh thole.Delengen para dwija ing sekolahmu, senajan yuswane wis sepuh terus ngudi ilmu ing sadhengah papan, ngono ta ngger Petruk. La sing pungkasan kowe Bagong,iki rada lumayan.Ngetunga kanthi permati leladi apa sing dadi lelabuhanmu marang sekolah iki.Upamane kowe wayahe piket petungen kudu budhal luwih esuk,wayahe kerja bakti sekolah, aja ngarep-arep pamrih supaya dielem guru, dielem kanca , iku mono tugasmu lan kanca-kancamu thole....
Gareng,Petruk, Bagong :......Iiiya ....mo
Semar :wis thole ndang baliya sinau ..... kowe munggah kelas kanthi biji sing maremake .........
ning ning nong nong blang gentak tinggen ndang gung tancep kayon